Vandaag stemmen we voor de nieuwe leden van het Europees Parlement. Dit keer mag ik alleen kiezen en kan ik niet gekozen worden. Al geruime tijd geleden heb ik besloten mij niet herkiesbaar te stellen voor een volgende periode. Het is tijd voor een aflossing van de wacht.
De afgelopen vijf jaren heb ik mij met volle overtuiging ingezet voor tal van onderwerpen: van de bestrijding van alle vormen van discriminatie tot de drugspolitiek, van de gegevensbescherming en ons recht op privacy tot het asiel-en migratiebeleid, van gender-mainstreaming tot de bestrijding van vrouwenhandel. Ik vlei mijzelf met de gedachte een stevige bijdrage te hebben geleverd aan een beter toezicht op de naleving van de mensenrechten binnen de Europese Unie. Dat kan in de toekomst nog wel eens van belang blijken te zijn.
Het was een voorrecht om als voorzitter van de Intergroup on Gay and Lesbian Rights er aan te kunnen meewerken dat de rechten van homoseksuele mannen en lesbische vrouwen als mensenrechten op de Europese politieke agenda zijn gekomen, vooral ook in de nieuwe lidstaten. Een strijd die echter moet worden voortgezet, in en buiten het Europees Parlement.
Met een beetje trots maar vooral dankbaar kijk ik terug op mijn mandaatsperiode. Het werk bracht mij veel arbeidsvreugde en intellectuele bevrediging. Ik heb vele interessante en gemotiveerde samenwerkingspartners leren kennen, nieuwe vriendschappen aangeknoopt en vaak ook hartelijk gelachen. (Zelf-)relativering is immers de beste remedie tegen stress en koude kippendrift. Als het (soms) moeilijk werd, dacht ik aan de 12.554 voorkeurstemmen die ik in 1999 behaalde en dat motiveerde mij om koppig door te gaan. Ik heb geopereerd vanuit wat voor mij de kernwaarden van de sociaal-democratie zijn: emancipatie en gelijkheid. Waar zogenaamde vernieuwers en modieuze meelopers deze waarden bij het vuilnisvat willen zetten, heb ik steeds getracht mij niet van de wijs te laten brengen.
Ik dank iedereen voor de steun en het vertrouwen en voor de goede samenwerking. Aangezien ik niet van plan ben vanaf nu alleen nog maar achter de geraniums te zitten, zal ik velen van U vast wel weer tegenkomen. |
